subventor
subventor, ōris, m. [subvenio],
- one who comes in aid, a helper: CIVIVM, Inscr. Orell. 6: POPVLI, ib. 3766.
subventor, ōris, m. (subvenio), der Unterstützer, der Beistand, civium aurariae necessitatis, U. der B. bei einem Goldbedarf, Corp. inscr. Lat. 10, 1256: populi, ibid. 10, 3860.
videt salvandorum ~rem Jhesum
pro facultate ~or pauperum
sanctos Dei illis in extrema necessitate efficacissimos adesse ~res
oppressorum ~or
piissimus quoque ~or et hilaris erat dator
subventŏr, ōris, m. , qui se porte au secours de : CIL 10, 1256 ; 10, 3860.
Populi Subventori.Et 1095. 7 :
Subventori civium necessitatis.