sulcamen
sulcāmen, ĭnis, n. [sulco],
- a furrow, = sulcus, Ap. Met. 6, 2, 15.
sulcamen, inis, n. (sulco), die Furche, Apul. met. 6, 2.
sulcāmĕn, ĭnis, n. (sulco), sillon : Apul. M. 6, 2.