summula
summŭla, ae, f. dim. [summa],
- a small sum: summulas minutas distribuit servis, Sen. Ep. 77, 8; Ap. Met. 11, 28, 11; Prud. στεφ. 2, 131.
summula, ae, f. (Demin. v. summa), die kleine Summe, veste ipsā meā quamvis parvulā distractā, sufficiente mcorrasi summulam, Apul. met. 11, 28: bis bina, bis terna quam efficiant summulam quaerito, Arnob. 2, 24: nam calculanda primitus, tum subnotanda summula, Prud. perist. 2, 131 sq. – Plur., summulas minutas distribuit flentibus servis, Sen. ep. 77, 8.
modicumque prematur in orbem / summula [vv. ll. formula, forma ] materie
~a,sumdæl
in se liber summulam librat hanc secundus
ex decem ‥ libris ‥ itinere jam consummato tantum sex mihi supererant ‥ ad victum ‥ providendum, pro quibus quidem comparandis tam exiguam ~am ad perquam paucum tempus sufficere neminem fugit
miseram quandam pecuniae ~am vix ad necessaria suffecturam(
Turonenses etiam magistros dictandi scientiam in summulas redigentes nihil perfectum asserunt conscripsisse
magister L. ‥ composuit istam ~am
nullus puer qui ~as audierit ignorat quando hic est equivocacio penes casus
summa ‥ supra jura canonica cum aliis duabus parvis ~is
sinodus et ~a de confessionibus corrosi [sic ] et insufficientes
sentencias collegi et collectas conscripsi in ~a una
summŭla, (15) æ, f. (summa), petite somme : Sen. Ep. 77, 8 ; Apul. M. 11, 28.
Summa, compendium. Vide Summulistæ.