superans
sŭpĕrans, antis, Part. and P. a., v. supero.
superāns, antis, PAdi., doch nur im Compar. u. Superl. (supero), I) hervorragend, mons superantissimus inter iuga Alpium, Solin. 2, 25. – II) überhandnehmend, superantior ignis, Lucr. 5, 394.
sŭpĕrāns, (14) tis, part.-adj. de supero, prédominant ; -tior Lucr. 5, 394 ; -issimus Sol. 2, 25.
superāns antis,
- P. of supero.