superascendere

superascendere [LL], to rise up above or over. b (intr.) to rise up above. confestim vinum in dolio in tantum excrevit ut vasis marginem ~ere videretur (Willibrordus) NLA II 449. b ut ‥ vices ascendendi ad celum et descendendi ad terram frequentet ‥ illuc ~ens per juge desiderium, illuc aliquando descendens per salutare ministerium Ad. Marsh Ep. 247. 5 p. 442.