About

Menu

superfactum

superfactum [CL super-+factum p. ppl of facere], superfectum [AN surfeit] 1 what is built on a site. c1206 concessi ‥ totam terram meam cum toto ~fecto a vico australi usque ad vicum versus le nord Cart. Osney I 310; c1220 concessi ‥ terram meam cum suo ~fecto que est de retro domum meam ubi furnius est in angulo cimiterii Cart. Beaulieu f. 18v; 1225 Willelmus sustinuisset quod ipsi juratores amensurassent illud ~factum, ipsi deposuissent duos pedes plenarie per rectam lineam de predicti stagni altitudine BNB III 103. 2 excessive action, crime, transgression. 1214 nichil locutus fuit de rege nec de morte regis nec alio modo nec aliquid ~factum ibi fecit SelPlCrown 74; 1230 pro vobis non ausus fui predam hominum domini mei ultra limites terre sue prosequi, ne forte diceretis regnum per ~fectum meum perturbari RL II 6. 3 (act of) making over (land or sim. to person). molin' et piscari a desunt pro ~facto W. de Braiose (Suss) DB I 16vb; 1183 S. filius R. r. c. de v m. ut habeat ~factum domus que fuit patris sui, quam W. de D. victus in bello forisfecit Pipe 165.

Saved

Recent