superficium
sŭperfĭcĭum, ii, v. superficies, II. A.
superficium, iī, n. = superficies, Iavolen. dig. 31, 1, 39. Interpr. Iren. 2, 14, 2. Menol. Vall. Febr. im Corp. inscr. Lat. 12. p. 280; Menol. Colot. Febr. im Corp. inscr. Lat. 12 p. 280; Corp. inscr. Lat. 6, 8511. Vgl. Gloss. II, 465, 6 ›superficium, ὑπερωον‹.
sŭperfĭcĭum, ĭī, n. , c. superficies : Javol. Dig. 31, 1, 39 ; Iren. Hær. 2, 14, 2 ; Inscr.
Superficium,in Cod. Reg.ἐποικοδόμημα, διστεγές οἴκημα ,
Superædificium.
Quasi centonem ex multis et pessimis panniculis consarcientes, finctum Superficium subtili eloquio sibi ipsis præparaverunt.Vide Superaria et Superficiarius 2.