supertenere

supertenere [CL super-+tenere], to withhold. c930 si prepositus hoc ~eat, emendat triginta sol. (Cart. Athelstani) Conc. Syn. 48 (= GAS 148); si quis Romfeoh ~eat, reddat lahslit cum Dacis, witam cum Anglis (Quad.) GAS 131; si portireva ‥ compellet aliquem ‥ quod teloneum ~uerit (Quad.) Ib. 234; qui sine licentia ~ebit eum [sc. cyricsceat] (Quad.) Ib. 292; si quis rectam decimam ~eat (Leg. Hen. 11. 2) Ib. 556.