syringa
2. sȳringa, ae, f. (vulg. Nbf. v. syrinx), das Rohr, als mediz. t.t., a) ein Rohr zum Einspritzen u. meton. die Einspritzung, Veget. mul. 1, 28, 7. – b) ein Rohr-od. Hohlgeschwür, die Fistel, Plin. Val. 1, 32. Th. Prisc. 1, 27: dass. auch syringia, ae, f., Plin. Val. 1, 23; u. syringio, ōnis, f., Plin. Val. 5, 44.
1 sȳringa, æ, f. , ¶ 1 seringue, [par ext.] lavement, clystère : Veg. Mul. 1, 28, 7 ¶ 2 fistule : Plin. Val. 1, 32.