taediose
taedĭōsē, adv. [taediosus],
- wearily, tediously, irksomely, Ap. Deo Socr. p. 51, 4; cf. Gram. ap. Mai. Auct. Class. 8, p. 3.
[spiritus immundi ] corpori ejus ‥ longe solito crebrius et ~ius insederunt
magistro puerorum ‥ ~e carentes cum quodam Hugone ‥ pedagogo ‥ convencionem fecerunt
dissueti sepius ~e magis claustrale jugum deferunt
tædĭōsē, avec ennui : Gloss. Phil.