taedet
taedet, it excites loathing, disgusts, offends, wearies
- I It disgusts, offends, wearies one; I (thou, he, etc.) am disgusted, offended, tired, weary of, I loathe, etc.; with acc. of the person and gen. of the thing; or with inf. (cf. piget): sunt homines, quos libidinis infamiaeque suae neque pudeat neque taedeat, Cic. Verr. 1, 12, 35: eos vitae, id. Att. 5, 16, 2: vos talium civium, id. Fl. 42, 105; cf.: ita me ibi male convivii sermonisque Taesum est, Plaut. Most. 1, 4, 5 (317); Sall. J. 4, 9: taedet ipsum Pompeium vehementerque paenitet, Cic. Att. 2, 22, 6: me, Ter. Eun. 464; Cic. Fam. 7, 1, 4: abeo intro; taedet sermonis tui, Plaut. Cas. 1, 54 (142): cottidianarum harum formarum, Ter. Eun. 297: omnium, id. Ad. 151: mentionis, Caecil. ap. Gell. 2, 23, 13: taedet jam audire eadem miliens, Ter. Phorm. 486: taedet caeli convexa tueri, Verg. A. 4, 451; 5, 617; 10, 888: taeduit incohasse, Sid. Ep. 8, 15.—
- II In late Lat., sometimes as a personal verb, to be disgusted with, be weary of, etc.: coepi taedere captivitatis, Hier. Vit. Malch. n. 7: exterrita est quae parit et taeduit animam, Lact. 4, 19, 4; Vulg. Marc. 14, 33.
嫌。厭。At enim taedet audire eadem millies 事太重說招人厭。Taedet omnes nos vitae 吾等皆厭生活。Convivii sermonisque taesum est 人皆厭此席此談。
Suggest a Translation
See an image
- 1 TV-, it excites loathing, disgusts, offends, wearies: taedet ipsum Pompeium, Pompey is disgusted: me, T.: cottidianarum harum formarum, T.: homines, quos libidinis infamiaeque suae taedeat: talium civium vos: taedet caeli convexa tueri, V.
-
…dabis Ei ultro supplicium. O indignum facinus nunc ego et Illam scelestam esse et me miserum sentio ; Et taedet ; et amore ardeo ; et prudens sciens, Vivus vidensque pereo ; nec quid agam scio. Quid agas…
Terence, Eunuchus
-
…; ubi ubi est, diu celari non potest. O faciem pulchram deleo omnes dehinc ex animo mulieres. Taedet quotidianarum harum formarum. Ecce autem alterum Nescio quid de amore loquitur. O infortunatum senem Hic vero est qui…
Terence, Eunuchus
-
…hoc die clavum anni movebis. nihil exoptatius adventu meo, nihil carius. sed est incredibile quam me negoti taedeat, non habeat satis magnum campum ille tibi non ignotus cursus animi et industriae meae, praeclara opera cesset .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…. qui erant mecum facile operas aditu prohibuerunt. ipse occidi potuit, sed ego diaeta curare incipio, chirurgiae taedet. ille omnium vocibus cum se non ad iudicium sed ad supplicium praesens trudi videret, omnis Catilinas Acidinos postea…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…odium omnium hominum in eos qui tenent omnia. mutationis tamen spes nulla. sed, quod facile sentias, taedet ipsum Pompeium vehementerque paenitet. non provideo satis quem exitum futurum putem ; sed certe videntur haec aliquo eruptura .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…praecipitem et lubricam esse ducebat huic planae et stabili praeponendam esse arbitretur quod si talium civium vos, iudices, taedet, ostendite ; mutabunt sententiam qui potuerint ; constituent quid agant quibus integrum est ; nos qui iam progressi sumus…
Cicero, pro Flacco
-
…abs te κατὰ τὸ πρακτικὸν quaerere, quod gestiat animus aliquid agere in re publica. iam pridem gubernare me taedebat, etiam cum licebat ; nunc vero cum cogar exire de navi non abiectis sed ereptis gubernaculis, cupio istorum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…me interpellet nemo, diligant omnes hic, hic nimirum πολιτευτέον ; nam istic non solum non licet sed etiam taedet. itaque ἀνέκδοτα quae tibi uni legamus Theopompio genere aut etiam asperiore multo pangentur. neque aliud iam quicquam πολιτεύομαι…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…; non contemnabamus sed ; non pertimescebamus. hominum quidem summa erga nos studia significabantur ; sed prorsus vitae taedet ; ita sunt omnia omnium miseriarum plenissima. modo caedem timueramus que oratio fortissimi senis, Q. Considi ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…omnium venditas, civitatum gemitus, ploratus, monstra quaedam non hominis sed ferae nescio cuius immanis. quid quaeris taedet omnino eos vitae. levantur tamen miserae civitates quod nullus fit sumptus in nos neque in legatos neque in quaestorem…
Cicero, Epistulae ad Atticum