telo
telo, ōnis, wahrsch. m., die Brunnenstange od. der Wasserheber, Isid. orig. 20, 15, 3.
est ‥ ~on Latine vectigal
Marinus papa ‥ scolam Saxonum ab omni tributo et thelone liberavit
telonio;
~one
propter thelon injustum [(v. l. injustum theloneum ]
Canutus ‥ a Johanne papa ut scolam Anglorum ab omni tributo et thelone [ed. OMT: ~one ] liberaret impetravit. ‥ multas per viam clausuras ubi thelon a peregrinis extorquebatur ‥ dissipavit
See: telare
1 telō, ōnis, m. , grande perche servant de levier pour tirer lʼeau dʼun puits : Isid. Orig. 20, 15, 3.
Teloneumappellatur, exigitur, ipsummet tributum. Bulla Alex. III. PP. ann. 1177 :
Apud Pruvinum, domus et eleemosyna nobilis viri comitis Henrici, in Telones telarum prope burgensem vicum.Charta Petri de Corbolio archiep. Senon. ann. 1202 :
Super Telones telarum, quæ venduntur Pruvini in parvo allodio, etc.Vide mox Telon.