terricula
terrĭcŭla, ōrum, n. (collat. form ter-rĭcŭla, ae, f.) [terreo],
- means of exciting terror, a fright, scarecrow, bugbear (very rare; not in Cic. or Caes.).
- α Neutr.: proinde ista haec tua aufer terricula, Att. ap. Non. 227, 31 (Trag. Fragm. v. 324, 623): nullis minis, nullis terriculis se motos, Liv. 34, 11, 7: sine tribuniciae potestatis terriculis, id. 5, 9, 7.—
- β Fem. (ante- and post-class.): pertimuistis cassam terriculam adversari, Afran. ap. Non. 352, 26 (Com. Fragm. v. 270 Rib.): terriculas tyrannicae potestatis profligare, Lact. Mort. Persec. 16 med.: omnes terriculae suppliciorum, Min. Fel. Oct. 37.
terricula, ae, f. u. terriculum, ī, n. (terreo), das Schreckmittel, Schreckbild, Schrecknis, Form -a, Afran. com. 270. Lucil. 484. Sen. rem. 1. § 3. Lact. de mort. pers. 16, 7. Min. Fel. 37, 4: Form -um, Acc. tr. 324 u. 623. – Abl. Plur. terriculis, Liv. 5, 9, 7; 34, 11, 7.
cum consilia et licentia ejus istis ~is multiplicando augebo quorum hic nomina infra tenentur
confinia ~ae istius taliter sunt sita
idem tenet parvulam ~am, et reddit inde per annum unum denarium
terrĭcŭla, æ, f. , Afran. 270 ; Lucil. Sat. 484, [cf. terricola ]et terrĭcŭlum, ī, n. , Acc. Tr. 324 ; 623 [pl., Liv. 5, 9, 7 ; 34, 11, 7 ] (terreo) épouvantail.