terrificus
terrificus, causing terror, frightful, terrible
terrificus , a, um: adj. (terreō and faciō), causing terror; dread-inspiring, alarming, terrifying, dreadful, dread, 5.524.
terrĭfĭcus, a, um, adj. [terreo-facio],
- that causes terror, frightful, terrific (poet.): (Curetes) cristae, Lucr. 2, 632; 5, 1314: caesaries capitis, Ov. M. 1, 179: vates, Verg. A. 5, 524: sacrum, Val. Fl. 1, 785: vaticinationes, Plin. Ep. 6, 20, 19.
terrificus, a, um (terreo u. facio), Schrecken erregend, schrecklich, Lucr., Verg. u.a.: terrifico fremitu atque sonoro, Gell. 5, 14, 9: terrificae vacticinationes, Plin. ep. 6, 20, 19: terrifici latratus, Solin. 15, 7.
pyram ‥ basiliscum ‥ scandere ~ae jussionis imperio compellens
ambo ‥ in montem a Domino duci, et aliquando sonum de nube ~um percipere meruerunt
rictibus ~is omnes qui aderant terruerat
ecce iterum sanctus Julianus adest precipiens ei sub ~a comminatione ut ‥ publicet visionem
quod evidenter indicat ipsos non ob amorem dicte persone quam sic excommunicant, sed propter amorem peccunie medicinam ~am taliter fulminare
cum Dominus iratus peccatorum nequicia judicaturus venerit suoque sedens ~o tribunali
terrĭfĭcus, (13) a, um (terreo, facio), effrayant, terrible : Lucr. 2, 632 ; Virg. En. 5, 624 ; Plin. Min. Ep. 6, 20, 19.
terrificus
adj.
- terreo+2 FAC-, causing terror, frightful, terrible: Caesaries, O.: vates, V.