terrigena
terrigena, born of the earth, sprung from earth, earth-born
terrĭgĕna, ae, comm. (neutr. plur. adj.: terrigena animalia, Tert. adv. Marc. 2, 12) [terra-gigno],
- born of or from the earth, earth-born; a poet. epithet of the first men, Lucr. 5, 1411; 5, 1427; Amm.19, 8, 11.—Of the men who sprang up from the dragon's teeth which had been sown, Ov. M. 3, 118; 7, 141; id. H. 6, 35; 12, 99, Val. Fl. 7, 505.— Of Typhoeus, Ov. M. 5, 325.—Of the giants, Val. Fl. 2, 18; Sil. 9, 306.—Of the serpent, Sil. 6, 254; Stat. Th. 5, 506.—Of the snail, Poët. ap. Cic. Div. 2, 64, 133.—Of men in general, Vulg. Psa. 48, 3.
terrigena, ae, c. (terra u. gigno), aus od. von der Erde geboren, der Erdensohn, das Erdenkind, animalium terrigenarum deceptor oppressor exstinctor, Augustin. de civ. dei 16, 4. p. 131, 3 D.2 – So nun a) von den ersten Menschen, genus terrigenarum, Lucr. 5, 1409. – b) von den Giganten, weil die Erde ihre Mutter war, Sil. 9, 306. Val. Flacc. 2, 18 (wo Genet. Plur. terrigenûm). – c) von den Männern, die aus den von Jason und Kadmus gesäten Drachenzähnen erwuchsen, t. fratres, t. feri, t. populi, Ov.: so auch von den von Kadmus aus Drachenzähnen gesäten Menschen, t. fratres, Ov. met. 3, 118. – d) von der Schnecke (cochlea), Poëta b. Cic. de div. 2, 133. – e) von der Schlange, Sil. 6, 254 (von der vorher 151 sq. steht monstrum irā Telluris genitum). Stat. Theb. 5, 506.
~ae, gigantes
si ~e temptarent astra gigantes [cf. ]Lucan Bell. Civ. III 316
et quidem terriginae [v. l. terrigenae ] gloriam Dei narrare possunt, non autem hanc enarrare nisi caeli cives sufficiunt
nulla major potest esse merces quam filios hominum ~as effici filios altissimi qui in caelis est
terrigenas jugiter duco ad caelestia regna
quem Deus Angligenis solii fundamine nixum / constituit regem terrigenisque ducem(
digna est a ~is venerari, que inter celigenas meruit coronari
valida fames ~as passim maceravit in mundo
facile ex locis superioribus eos vincebant. unde factum est, ut ‘dii’ superiores, inferiores vero ‘~e’ dicerentur
aquilae per alpes volanti, per campos currenti, per urbes ambulanti humilis ~a salutem
rex inter suos tam insulanos quam ~as Scotos et Pictos ‥ firmissimum communionis fedus caute composuit
hec in occiduis partibus ~e senserunt
dulcis [Francia ] ‥ propter terre fructus ‥ dulcis etiam propter aerem ‥ sed verius dulcis propter ~arum ingenuos mores
dominus Johannes [sc. rex Francie ] ‥ in propria transfretavit, tractaturus cum ~is de premissis ac aliis se et regnum concernentibus
terrĭgĕna, (14) æ, m. f. (terra, gigno), né de la terre, fils de la terre : Lucr. 5, 1411 ; 1427 || [en parl. du limaçon] Poet. d. Cic. Div. 2, 133 ; [en parl. dʼun serpent] Stat. Th. 5, 506.
terrigena ae, adj.
- terra+GEN-, born of the earth, sprung from earth, earth-born: coclea, Poët. ap. C.: fratres (i. e. of men sprung up from the sown dragon's teeth), O.