theorema
thĕōrēma, ătis, n., = θεώρημα,
- a proposition to be proved, a theorem, Gell. 17, 19, 3; Mart. Cap. 3, § 230. — Dat. plur. theorematis, Gell. 1, 2, 6.
theōrēma, atis, n. (θεώρημα), ein Lehrsatz, Theorem, Gell. 17, 19, 3. Mart. Cap. 3. § 230; 6. § 716: theoremata geometrica, Chaldic. Tim. 228. – Dat. od. Abl. Plur. -atis, Gell. 1, 2, 6. – -atibus, Chalcid. Tim. 342.
vivifici tetraplastica dat theoremata verbi
si ‥ incorporeorum speculationes quis respiciat, veluti mathematica ~ata et theologiam ‥ in quibus maxime operatur intelligentia
indigna anima rerum creatarum ~a assumit
quarta pars hujus capituli duo theoreumata continet
atque ut ad hoc intuendum nulla erroris impediaris nebula, a similibus atque a penitus veris hoc tibi habeas ~a
hoc theoremna [sic MSS ]: ‘omne mendacium est peccatum et non licet in aliquo casu peccare ‥’but also v. l. theoreuma
hoc probatur per ~a quoddam primi libri Euclidis, cujus ratio est irrefragabilis
racio fundamentalis in hoc solo theoreumate consistit Euclidis: ‘inter parallelas ‥’
si vere vel imaginarie detraheretur ab ea aliqua sciencia finita vel infinita quam habet, puta aliquorum vel omnium ~atum geometrie
quod in lumine eterno videantur ~ata, hoc est propositiones per se note, probat Augustinus
theorisma, speculacio vel ~a
thĕōrēma, ătis, n. (θεώρημα), théorème, proposition : Gell. 17, 19, 3 ; Capel. 3, 230.
➳ dat. abl. pl. -tis Gell. 1, 2, 6 ; -tibus Chalc. Tim. 342.