About Report a problem

Menu

theos

theos (-us) [LL < θεός] 1 God. 845 (11c) nisi ‥ ~o ponto cratore [l. pantocratore] et hominibus ‥ emendaverit CS 450; 937 (14c) regnante ~o in eona eo[n]um Ib. 714; 956 (13c) Adam ~i omnipotetis [sic] nutu protogenes ex informi materia creatus Chr. Abingd. I 204 (cf. ib. I 239: Dei omnipotentis nutu); o theos agie, basileu pie, quid loquar oro? R. Cant. Malch. V 312; per medios cuneos querit post tres Phoroneos, / ad penam piceos si daret alpha theos W. Peterb. Bell. Hisp. 120; hoc sonat ‘~os’ in uno sensu Wycl. Incarn. 128. 2 (in gl.). theos, contemplator GlC T 134.

Saved

Recent