theorice
thĕōrĭcē, ēs, f., = θεωρική,
- a philosophic speculation, Hier. Ep. 30, 1.
theōricē, ēs, f. (θεωρική sc. τέχνη), die philosophische Spekulation, Hieron. epist. 30, 1. Cassian. coll. 14, 2 (wo auch Nbf. theoretica, ae, f.).
contemplative, ~e
cuncta quae cernuntur inter caelum et terram practice temporalia sunt, et quae non videntur in caelestibus ~e catholica fide credenda sunt
cum de plana musica quidam philosophi sufficienter tractaverunt, ipsam quoque nobis tam ~e quam practice efficaciter illucidaverunt, ~e precise Boecius, practice vero Guydo monachus