theotocos
thĕŏtŏcos, i, f., = θεοτόκος,
- God-bearing, mother of God: theotocos virgo Maria, Cod. Just. 1, 1, 6.
theotocos, ī, f. (θεοτόκος), die Gottesgebärerin, Gottesmutter, Cod. Iust. 1, 1, 6.
Mariam Christotocon esse, non ~on dicis, quia Christi genitrix sit, non Dei
ob salvatoris nostri ejusdemque ~os [MS: θεοτόκος, gl. thotocos ] semper virginis Marie ‥ honorem
theotokon, id est, Dei genetricem sanctam Mariam nominamus
tam nomen quam definicionem theotokos abstulisset
virginem et reginam theotokon benedictam
ave! Maria, virgo ~os
thĕŏtŏcŏs, ī, f. (θεοτόκος), mère de Dieu [la vierge Marie] : Cod. Just. 1, 1, 6, 7.