theotisci
Theodisca lingua, apud Servium in 8. Æneid. Otfridum in libro Evangeliorum et alios,
Theotisca, in Concilio Turonensi III. ann. 813. cap. 17. Moguntino I. cap. 2. in Synodo Pistensi cap. 4. in Edicto Pistensi cap. 33.
Placuit inter nos chartam pacationis ex utraque parte allevari, quod Tuitisce Suonboch nominamus.Ubi ille
Tuitiscedixit, quod vulgo
Die Tuitsche sprach. Vide Cluverium lib. 1. German. antiq. cap. 9. ubi multa.
Thioisdixerunt nostri. Vetus Poeta
de Bertain, apud Falcetum :
Le ReclusLonguement tint Sassoigne, qu'ins nus n'i mit defois, Mès puis fu reconquise par Francs et par Thiois.
Adde WillelmusThiois, Brahant, et Avalois.
Guiartann. 1214.
de CleomadesMS. :
Quant Grieu sot, pour savoir Tiois Vint à Couloigne en Allemaigne... En cel pays tant demora Qu'il sot Tyois ; lors s'en ala.
Theodisca, Theudisca, eadem quæ
Theutonica, seu Germanica, quæ olim in Gallia etiam aliquandiu obtinuit, a Francis nostris Orientalibus subinde invecta, adeo ut
Otfridus ex eo volumine, quo Carolus Imperator quondam Magnus barbariam Theutonicæ nostræ linguæ ad regulas inchoavit reducere grammaticales, edoctus, multa et miranda lingua materna secundum easdem regulas composuit metro seu carmine, quæ nemo facile nostra ætate legere et intelligere potest, quantumcunque sermonis nostri peritus : quippe cum sermo ille regulatus a nostro plus differat, quam Etruscus a Latino.Unde vero vox
Theodiscusfluxerit, pluribus disserit Cluverius lib. 1. German. antiquit. cap. 9.
Optuli etiam super altare pallam benedictam Theutonico opere decenter operatam.
Kathalina... Theutonizatum Gwefl sonat, in Historia de Guelfis apud Leibnitium tom. 1. Scriptor. Brunsvic. pag. 782.