tolerabiliter
tolerabiliter, patiently
tŏlĕrābĭlĭter, adv., v. tolerabilis fin.
tolerābiliter, Adv. (tolerabilis), I) erträglich, leidlich, ziemlich, Cels. u. Colum. – II) geduldig, alqd tolerabilius ferre, Cic. Tusc. 3, 55; ep. 15, 20, 2: ebenso alqd tolerabilius pati, Cic. de fin. 3, 42.
quodque ~iter dictum intolerabiliter exposuisti
ut ‥ ~ius crucientur
ecclesia ‥ in ‥ resurrectione ‥ satis ~iter poteratpanselenos nuncupari
quod ~ius uxorati ecclesias tenerent quam concubinis adherentes
que omnia sunt ~iter sustinenda
tŏlĕrābĭlĭtĕr (16) (tolerabilis), ¶ 1 dʼune manière supportable, passable : Col. Rust. 2, 2, 3, etc. ¶ 2 avec endurance, avec patience : tolerabilius Cic. Fin. 3, 42, avec plus de patience, cf. Cic. Fam. 15, 20, 2.
(tolerābiliter) adv.with comp.
- tolerabilis, patiently: dolores tolerabilius pati: tolerabilius ferre alqd.