tongillatim
tongillātim loquī = pravis verbis, Gloss. V, 612, 41.
~im, singillatim
~im, sigillatim
Singulatim, Papiæ.
Tongillatim, singillatim. Tongillatim loqui, pravis verbis, a Tongilio parasito, qui in hoc invenerat risus aucupium, ut salutatus convitio responderet,Contrarium sentit Martinius, quiet maledicentem salutaret blandissime.
Tongillatim loqui, suspicatur esse clare et scienter loqui, a
Tongo, quod est nosco, teste Festo, quem adi.