tonitrualis
tŏnĭtrŭālis, e, adj. [tonitrus],
- thundering, an epithet of Jupiter, Ap. Mund. p. 75, 6.
tonitruālis, e (tonitrus), zum Donner gehörig, Donner-, Iuppiter, der Donnersender, Apul. de mund. 37. – ➳ Cic. de div. 1, 72 j. rituales libri.
clangor bucinae velut ~i [gl.: ] fragore concrepansþunerlicum
magister organorum ‥ ~i sonitu excitavit mentes fidelium
cur venti nubium tonitrualibus / Christum non vindicant percussionibus?
tŏnĭtrŭālis, e, qui lance la foudre : Apul. Mund. 37.