tonsio
tonsĭo, ōnis, f. [tondeo],
- a shearing (late Lat.): lanae ex ovium tonsione, Vulg. Deut. 18, 4; id. Amos, 7, 1.
tōnsio, ōnis, f. (tondeo), I) das Scheren, die Schur, ovium, Vulg. deut. 18, 4. – II) das Abmähen, regis, Vulg. Amos 7, 1.
abbas ‥ mihi solveret in vadiatione ‥ duelli x m., in ~one mea v m., et residuum ‥ die armationis mee ‥(
in hac tam dura, tam dira capitis ~one, ubi testa capitis cum corona unctionis separatur a capite
per viam ‥ cum ovibus suis non transibunt ‥ nisi per iiij dies tempore ~onis(
de cxxiij velleribus de ~one anni presentis
pro toncione, locione, ac unccione ovium apud R. iij s. iiij d.
in consuetudine messepe post ~onem
pro ~one prati ‥ cujus fenum deperiit, v li.
non onerat se ‥ de herbagio prati de T. post ~onem ejusdem
soluta ‥ cissori episcopi defuncti pro ~one et cissura pannorum suorum xv s. viij d.
pro ~one predicti panni
pro toncione toge v d.
cum ‥ retentus fuisset ‥ ad tondend' unam peciam panni lanei ‥ et capiend' pro labore suo pro ~one illa ‥ xl s.
fuerunt quamplures Judei suspensi pro ~one monete
calix qui in igne liquescit et ‥ per multas ~ones [ME: ] et fricaciones aptatur ut sit Dei ciphusdunt
tōnsĭō, ōnis, f. (tondeo), action de tondre, tonte [des brebis] : Vulg. Deut. 18, 4 || fauchage : Vulg. Amos 7, 1.