tortilis
tortilis, twisted, twined, winding, coiled
Frieze-Dennison Vergil
tortilis , e: adj. (torqueō), of twisted work, winding, 7.351.
tortĭlis, e, adj. [torqueo],
- twisted, twined, winding (poet. and in post-Aug. prose; syn. sinuosus): aurum, i.e. a golden chain, Verg. A. 7, 351: bucina, Ov. M. 1, 336: ansa, id. H. 16, 252: piscis, crooked, id. M. 13, 915: nervi, Luc. 6, 198: pampinus, Plin. 9, 51, 74, § 163.
tortilis, e (torqueo), gedreht, gewunden, pampinus, Plin.: bucina, Ov.: aurum, goldene Kette, Verg.
manus superior ‥ ~e linum ‥ [de colo ] trahebat
crines supportat auris brevis, et quasi concha / tortilis
~es sillogismos dialecticorum ‥ nec nosset nec nosse dignaretur
quorum ~ibus sophismatibus cum vivacitate rationum obsisti nequiret
pixides ~es [gl.: ] ‥ in quibus storacis calamita ‥ contineaturturnables
tortĭlis, (15) e (torqueo), tortillé, qui sʼenroule : Ov. M. 1, 336 ; Luc. 6, 198 || tortile aurum Virg. En. 7, 351, collier dʼor.
tortilis e, adj.
- TARC-, twisted, twined, winding, coiled: Aurum, i. e. a golden chain, V.: ansa, O.: piscis, O.