tortitudo

tortitudo [LL] 1 quality of being coiled, winding, crooked, or bent, tortuosity. b lack of (moral) rectitude, crookedness. ‘funibus peccatorum suorum’ constringuntur ‥ qui enim funem facit torquendo semper et involvendo fides fidibus auget: talis est ~o operum malorum Bede Prov. 959B; quod [de carcanni porcione] ‥ pedes induxerat gressuum vestigia in ~inem commutaverat R. Cold. Cuthb. 20 p. 42; tibiarum ~ines, que in modum funiculi tornatiles videbantur, in regularem lineam se dirigere ‥ incipiebant Ib. 48 p. 100.  b ~inem superbiae Bede Sam. 595A; ~inem veteris vitae deponunt Anselm Misc. 313; quadrati lapides nos debemus esse, quia ‥ ~ines nostras debemus abscidere Alex. Cant. Dicta 195; sermonem ‥ quo cause mee rectitudinem defendam et illorum ~inem destruam W. Malm. Wulfst. II 1; nemo ‥ ~inem suam ‥ deprehendit [Greg. Mor. XXIV 8. 15] Bradw. CD 394E. 2 (leg.) unjust action or treatment, injury, wrong. 1075 (12c) ut ipsi annuant hanc elemosinam, et siquis inde ~inem facere voluerit, ei ad rectitudinem teneant (Sele, Suss) MonA IV 668b; c1102 nolo ut abbas amplius inde ~inem sustineat (Regesta 600) Lawsuits II 568; c1149 J. per violentiam et ~inem manerium S. invasit Doc. Theob. 44; 1199 si ~inem aliquis ‥ fecerit preposito nostro, cogat prepositus ‥ eum ‥ rectum facere RChart 9a.