tortuose
tortŭōsē, adv., v. tortuosus fin.
tortuōsē, Adv. (tortuosus), mit Windungen, gewunden, Tert. adv. Valent. 3. Augustin. contra Acad. 2, 6.
impossibile ‥ est quod agens in medium inanimatum faciat speciem ~e, sed recte
vocantur ‘arma palata tortuosa acuta’ quia in illis duo colores palatim invehuntur, unus scilicet in alium ~e acute
de ‥ injuriis et extorcionibus ‥ ~e commissis et illatis
tortŭōsē (tortuosus), dʼune manière tortueuse : Tert. Val. 3 ; Aug. Acad. 2, 6.