toxicum
toxicum, a poison for arrows
toxĭcum, i, n., = τοξικόν; orig.,
- Lit., a poison in which arrows were dipped, Caecil. and Afran. ap. Fest. p. 355 Müll.; Ov. P. 4, 7, 11; cf. Plin. 16, 10, 20, § 51. —
- II Transf., poison, in gen. (syn. venenum); sing., Plaut. Merc. 2, 4, 4 (472): miscere, Hor. Epod. 17, 61; Suet. Claud. 44; id. Ner. 35. — Plur.: bibere, Prop. 1, 5, 6; Ov. Am. 2, 2, 64; Luc. 9, 820; Mart. 1, 19, 6; Col. 10, 18.
pestiferi extinguens toxica saeva lupi
toxica pretereo, que dulci facta paratu / vulnera conficiunt mortis amara male
malitia veneficorum qui ‥ vobis ‥ ~um miscuerunt
propinant tibi mellitum ~on ministri Babel
invidia est ~um charitatis, nisi enim invidia esset, quilibet de bono alterius gauderet
excommunicacio ‥ fuit inventa ‥ pro ~a peccatorum ab ecclesia extrudenda
~um dicitur quodlibet forte venenum
toxĭcum, (14) ou -ŏn, ī, n. (τοξικόν), ¶ 1 poison à lʼusage des flèches : Ov. P. 4, 7, 11 ; Plin. 16, 51 || poison : Pl. Merc. 472 ; Hor. Epo. 17, 61 ; Suet. Claud. 44 ¶ 2 sorte de laudanum : Plin. 26, 74.
toxicum ī, n
- , τοξικόν, a poison for arrows: aspicis et mitti sub adunco toxica ferro, O.— Poison, venom: Velocius miscuisse toxicum, H.: non ad miscenda coimus Toxica, O.