trabalis
trabalis, of a beam, of beams
trabālis, e: adj. (trabs, a beam), of beams; like a beam, 12.294.
trăbālis, e, adj. [trabs],
- of or belonging to beams, beam-. clavus, a spike, Hor. C. 1, 35, 18; cf. prov: ut hoc beneficium, quemadmodum dicitur, trabali clavo figeret, i. e. very fast, Cic. Verr. 2, 5, 21, § 53.—Poet.: telum, i. e. beam-like, stout as a beam (Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 12, 294 (Ann. v. 589 Vahl.); imitated by Verg. l. l.; Val. Fl. 8, 301: hasta, Stat. Th. 4, 6: sceptrum, Claud. Rapt. Pros. 2, 172: vectis, id. Cons. Mall. Theod. 318
trabālis, e (trabs), I) zu den Balken gehörig, Balken-, clavus, Hor. carm. 1, 35, 18: u. im Bilde, hoc beneficium, quem ad modum dicitur, trabali clavo figere, niet- u. nagelfest machen, Cic. Verr. 5, 53: metus ille vos habet, ne velut trabalibus clavis affixi corporibus haereatis, Arnob. 2, 13. – II) balkenartig, balkenstark, telum, Verg.: tela, Amm.: hasta, Stat.: vectis, Claud.
lignum ~ale in quo laquearia tecti ‥ figerentur tribus pedibus inventum est brevius pariete cui superponeretur
~alem molem incuria artificum deorsum vergentem ‥ [Dunstanus ] loco restituit suo
struem a visu remove trabealem [cf. ]Matth. vii 5
[Jesu ] cujus adheret humeris / trabealis compactio
hic ~alis, -is, i. trabes
themo, longale, trabale
trăbālis, (14) e (trabs), ¶ 1 relatif aux poutres : trabalis clavus Hor. O. 1, 35, 18, clou à poutres || [fig.] clou solide, qui assujettit solidement : Cic. Verr. 2, 5, 53 ¶ 2 de la grosseur dʼune poutre : Enn. d. Serv. En. 12, 294 ; Virg. En. 12, 294 ; Stat. Th. 4, 6.
- 1. van een balk, balk- [clavus]; ➤ (sprw.) alqd clavo trabali figere iets spijkervast maken;
- 2. (Verg.) zo groot of sterk als een balk [telum].
trabālis e, adj.
- trabs, of a beam, of beams: Clavus, a spike, H.—Prov.: alqd trabali clavo figere, i. e. very fast.—Poet.: telum, i. e. stout as a beam, V.