tragice
tragice, in a tragic manner, tragically
trăgĭcē, adv., v. tragicus fin.
tragicē, Adv. (tragicus), tragisch, tragödienartig (Ggstz. comice, rhetorice, oratorie), Cic. Brut. 43. Sen. ep. 100, 10. Chalcid. Tim. 143.
trăgĭcē, (16) à la manière tragique (des poètes tragiques) : Cic. Br. 43 ; Sen. Ep. 100, 10.
tragicē
adv.
- tragicus, in a tragic manner, tragically: mortem ornare.