tragula
tragula, a javelin thrown by a strap, hand-dart
trāgŭla, ae, f. [traho].
- A kind of javelin or dart attached to a strap by which it was swung when thrown, Lucil. ap. Fest. s. v. spara, pp. 330 and 331 Müll.; Varr. ap. Non. 553, 31, and 555, 22; Caes. B. G. 5, 35; 5, 48; 1, 26; id. B. C. 1, 57; Liv. 21, 7, 10; 24, 42, 2; Sall. Fragm. ap. Non. 553, 29; Auct. B. Hisp. 32, 2; Sil. 3, 318; cf. Varr. L. L. 5, § 115 Müll.; Gell. 10, 25, 2; Fest. p. 367; Val. Max. 7, 6, 5.—
- II Trop., an attack, a snare, plot (Plautinian): tragulam in te inicere adornat: nescio quam fabricam facit, Plaut. Ep. 5, 2, 25 (690): volui inicere tragulam in nostrum senem, id. Ps. 1, 4, 14 (407); id. Cas. 2, 4, 18 (296).—
- III A kind of dragnet, Plin. 16, 8, 13, § 34.—
- IV A small traha or sledge, acc. to Varr. L. L. 5, § 139 Müll.
trāgula, ae, f. (traho), I) der Wurfspieß der Gallier und Hispanier, mit einem Schwungriemen (amentum) versehen, die Tragula (s. Fabri Liv. 21, 7, 10), Caes. u. Liv.: bildl., tragulam inicere in alqm, Ränke gebrauchen, Plaut.: istam tragulam decīdere, s. 1. dē-cīdo (no. I, A). – II) eine Art Ziehnetz, Schleppnetz, Plin. 16, 34. – III) eine kleine Schleife (traha), nach Varro LL. 5, 139.
nunc ex jactu ~orum, nunc ex ictibus sagittarum ‥ occubuerunt
trāgŭla, (13) æ, f. , ¶ 1 espèce de javelot muni dʼune courroie : Cæs. G. 5, 35, 6 ; Liv. 21, 7, 10 ¶ 2 herse : Varro L. 5, 139 ¶ 3 sorte de filet : Plin. 16, 34 ¶ 4 [fig.] tragulam injicere in aliquem Pl. Epid. 690, lancer un trait à qqn, lui jouer un mauvais tour, cf. Ps. 407 ; Cas. 297.
- 1. werpspeer met slingerriem (van de Galliërs en Spanjaarden);
- 2. (Plaut.) (metaf.) intrige.
trāgula ae, f
- TRAG-, a javelin thrown by a strap, hand-dart: femur tragulā traicitur, Cs.: tragulā graviter ictus, L.
Tragŭla
A sort of missile discharged by machinery (Varro, L. L. v. 115).