tragoediographus
trăgoedĭō̆grăphus, i, m., = τραγῳδιόγραφος,
- a writer of tragedies, Schol. Cruq. ad Hor. S. 1, 10, 42; cf. Philarg. ad Verg. E. 8, 10; Mar. Vict. p. 2532 P.
tragoediographus, ī, m. (τραγῳδιογράφος), der Tragödienschreiber (rein lat. tragoediarum scriptor), Porphyr. Hor. ep. 1, 1, 67 u. 2, 1, 55. Schol. Cruq. Hor. sat. 1, 10, 42. Serv. Verg. ecl. 8, 10. Mar. Victorin. 2, 6, 4. p. 86, 17 K. Hieron. chron. Euseb. ann. MCLX.
trăgœdĭogrăphus, ī, m. (τραγῳδιογράφος), auteur tragique : Mar. Vict. Ars Gramm. 2, 6, p. 86, 17 ; Philarg. ad Virg. B. 8, 10.