trajector
trājectŏr, ōris, m. , celui qui traverse : Prud. Ham. 875.
Gauscelinus per amicos suos, potentes civitatis, acrius monachum repetit ; at illi a fratribus clanculo persuasi, verbis multa agentes, ut inter hujusmodi TrajectoresVide supra Tractator 5.assolet fieri, tandem precario rem componunt.