trimulus
trīmŭlus, a, um, adj. dim. [trimus],
- of three years, three years old: trimulus patrem amisit, Suet. Ner. 6; so, nepotem amisi, Front. Ep. ad Verr. 9.
trīmulus, a, um (Demin. v. trimus), als Kind (Knabe, Mädchen) von drei Jahren, im zarten Alter von drei Jahren, Suet. Ner. 6, 3. Fronto epist. ad Ver. 2, 9. p. 137, 14 N.
trimus, -a. -um i. trium annorum ‥ et inde ‥ ~us ‥ diminutivum
mors occat juvenes atque juvenculas, / bimos et bimulas, trimos et trimulas
trīmŭlus, (16) a, um, dim. de trimus : Suet. Nero 6.