trinarius

trīnārius, a, um (trini) = ternarius, aus (je) dreien begehend, numerus, Isid. orig. 3, 6, 4; 6, 19, 45: lineae, Isid. orig. 18, 64.

trinarius [LL; cf. CL ternarius], that consists of three, (~ius numerus or as sb. m.) the number three, (also) set or group of three. hec trinitas ‥ et ~ius, -a, -um Osb. Glouc. Deriv. 579; de hoc scemate dicit Isidorus quod si ~ius numerus excedatur, non erit scema sed scemati contrarium Gerv. Melkley AV 12; binario frequentius usus est, semel tamen ~io Ib.; ergo binarius erit ~ius Duns Metaph. IV 2 p. 166; arismetricus ‥ ~ium ponit primum numerum perfectum resultantem ex omnibus suis partibus aliquotis Wycl. Trin. 69; relique figure omnes ‥ semper sunt imperfecte, quamvis perfecte esse possint, cum quolibet totum sit divisibile tam per binarium quam per ~ium Hothby Cant. Fig. Ve 40; three, tres et tria, ‥ ternus, ~ius, triplus CathA.

trīnārĭus, a, um, c. ternarius : Isid. Orig. 3, 6, 4.