trinoctium
trĭnoctĭum, ii, n. [ter-nox],
- a space of three nights, three nights: continuum, Fab. Pict. ap. Gell. 10, 15, 14; cf. Gell. 3, 2, 13; Val. Max. 2, 4, 5; Aus. Idyll. 11, 34; Amm.14, 2, 13.
trinoctium, iī, n. (tres u. nox), eine Zeit von drei Nächten, drei Nächte, tr. continuum, Fab. Pict.: ludis trinoctio factis, Val. Max.: per triduum et trinoctium flumen transisse Germanos, Amm.
~ium, -ii i. spatium trium noctium
trĭnoctĭum, ĭī, n. (tres, nox), espace de trois nuits : Gell. 3, 2, 13 ; 10, 15, 14 ; Val. Max. 2, 4, 5.