tripliciter
trĭplĭcĭter, adv., v. triplex fin.
tripliciter, Adv. (triplex), auf dreifache Weise, Cornif. rhet. 4, 54. Mart. Cap. 3. § 240. Ambros. de Isaac et anim. 4. no. 27. Vulg. prov. 22, 2. – übtr. = heftig, tr. sol exurens montes, Vulg. Sirach 43, 4.
sicut trifaria disparis vitae qualitate singillatim sequestrantur, ita discretis meritorum ordinibus ~er dirimuntur ‥
~er,ðriofe [] e aldlice
horum verborum seriem ~er exponemus, ut primo congruat martiri cujus sollempnitas hodie agitur; secundo Dominice Nativitatis tempori; tercio etiam vestre religioni
tu debes te ipsum diligere ~er, secundum causam, speciem, et effectum
~er ‥ se habent aliqua ad esse: quedam ‥ sunt ex necessitate ‥; quedam ‥ non sunt, et hoc ex necessitate. ‥ tertio modo sunt quedam que possibile est esse et non esse
recta duplex longa fit ~er: ante largam, post largam, et inter largas
per discrimina vocum nunc solitarie et nunc ~er cum suis sociis more Girviorum [MS: †Giriniorum ] cantavit
unde et ipsa acrius circa ipsa ylia cauteriata, et in ipsis exustionum cicatricibus, setis equinis ~er intortis et deintro impositis ‥ est afflicta
si horum aliquid accidat homini sixhindo, ~er exurgat emendatio super emendationem rustici(
si non audeat, solvat eam ~er, sicut adpretiabitur(
diximus de blaseriis et murdritoribus, ut augeatur juramentum hujus abnegationis ~er, et majoretur judiciale ferrum(
dicere poterit [reus ] quod non est obligatus ad districcionem senescalli et marescalli et, quo probato, nichil capiet querens nisi tripliciter [? l. triplicetur ] sic
trĭplĭcĭtĕr, de trois manières : Her. 4, 54 ; Capel. 3, 241 || violemment : Vulg. Eccl. 43, 4.