triplare

triplare [LL] 1 to multiply by three, to triple; b (mus.). si relationes iste haberent essentias preter essentias extremitatum, unico nato et unico addito numero rerum duplabitur et ~abitur vel forte multiplicabitur Gros. 192; c1410 pro secunda vice eandem summam ‥ duplare; pro tercia ~are astringatur StatOx 206; to trybylle, ~are, triplicare CathA.  b pausatio composita vel duplex dicitur, quando simplex duplatur vel ~atur vel quadruplatur Garl. Mus. Mens. 7; duplex pausatio est, quando simplex, sive fuerit longa vel brevis, duplatur vel ~atur vel quadruplatur Mens. & Disc. (Anon. IV) 58. 2 (leg.) to make reply to a defendant's rejoinder. 1487 ordinare ‥ procuratores ‥ ad ‥ contra et ex adverso producta [instrumenta] opponendum, respondendum, accipiendum, repliandum, duplandum, ~andum Conc. I 621b.