triptotus

triptotus [LL < τρίπτωτος], (gram.) that has three case-endings. haec nomina tertiae declinationis in singulari numero secundum regulam casualis formae pentaptota esse noscuntur, in plurali ~a Aldh. PR 127; item masculina vel communia ~a utroque numero ut mirabilis, laudabilis, affabilis Ib. 132; alia [nomina] ~a ‥ quae tres diversitates casuum habent, ut templum, templi, templo Alcuin Gram. 869; sume synd gecwedene ~a, þa habbad þry ungelice casus Ælf. Gram. 89; sic etiam dicimus trioptota vel ~a quod tres habet casus in singulari, ut opis, opem, ope Osb. Glouc. Deriv. 169.