tripudium
tripudium, a measured stamping, leaping, jumping, dancing, exultant dance, solemn dance
trĭpŭdĭum, ii, n. [acc. to Cic. Div. 2, 34, 72, contr. from terripavium, terripudium, but prob. from ter and pes; cf. the old form tripodare, whence tripodatio]; in relig. lang.,
- Lit., a measured stamping, a leaping, jumping, dancing in relig. solemnities, a solemn religious dance: Salios ancilia ferre ac per urbem ire canentes carmina, cum tripudiis sollemnique saltatu jussit, Liv. 1, 20, 4; cf. tripudio and ‡ tripodatio.—
- B Transf., in gen., a dance: citatis celerare tripudiis, Cat. 63, 26: tripudia Hispanorum, Liv. 25, 17, 5: cum sui moris tripudiis, id. 21, 42, 3: cantus incohantium proelium et ululatus et tripudia, id. 38, 17, 4.—
- II A favorable omen, when the sacred chickens ate so greedily that the food dropped from their mouths to the ground, Cic. Div. 2, 34, 72; 2, 36, 77; 1, 15, 28; Liv. 10, 40, 5; Suet. Tib. 2; cf. solistimus.
tripudium, iī, n. (ter u. pes), I) der in je dreimaligem Stampfen auf die Erde bestehende taktmäßige Schritt, der Dreischritt; dah. Plur. = der dreischrittige Waffentanz, der dreischrittige Siegestanz, der salischen Priester, Salios per urbem ire canentes carmina cum tripudiis sollemnique saltatu iussit, unter Absingen von Liedern u. feierlichen Tänzen im taktmäßigen Schritt, Liv. 1, 20, 4: u. der in den Kampf ziehenden Krieger wilder Völker, cantus (Gallorum) ineuntium proelium et ululatus et tripudia, Liv.: armatum exercitum decucurrisse cum tripudiis Hispanorum, Liv. – vom wilden Bacchustanz, Catull. 63, 26. – II) als t.t. der Augurspr., ein günstiges Auspizium, wenn die Weissagehühner (pulli) so begierig fraßen, daß das Futter ihnen aus den Schnäbeln auf die Erde fiel, Cic. de div. 1, 28; 2, 73. Liv. 10, 40, 4; vgl. Fest. 245 (a), 33 sqq. u. Paul. ex Fest. 244, 11 ›puls potissimum datur in auspiciis, quia ex ea necesse est aliquid decĭdere, quod tripudium faceret, id est terripuvium‹ (schreibe terripavium). – u. Serv. Verg. ecl. 8, 30 dicitur etiam ideo a novo marito nuces spargi debere, quod proiectae in terram tripudium solistimum faciant, quod auspicium ad rem agendam optimum est.
~ium i.tresche
in dono lusoribus civitatis Wynton venientibus ad collegium cum suo ~io ex curialitate
siquidem in vigiliis paschalibus, quando reciprocis annorum circulis anastasis Dominica solitae sollempnitatis ~io celebratur
nunc dicamus de ~iis que in hoc festo fieri solent, quorum sunt tria genera
velut ad diem festum properantibus cum plausu ~ioque occurrere
Ricardus quondam episcopus Cicestrensis ‥ cum omni solemnitate, gaudio, et ~io ‥ canonizatus extitit reverenter
cissorum Oxon' ~ium: in vigilia nativitatis S. Johannis Baptiste ‥ cissores ‥ et alii de villa ‥ vigilabant in shoppis suis per totam noctem cantantes et facientes solatia sua cum cytharis viellis et aliis ‥ instrumentis prout moris est ‥ propter solennitatem illius festi
oppressio per principes seculi ‥ propter quod omnes dies festi vivuntur in luctu et pro consueto ~io populus ubique suspirat et gemit
diem ‥ in ~iis, coreis, et solempnibus ministralciis pre gaudio solempnitatis illius continuarunt
~ium, victoriae gaudium
summo cum ~io
quis gemens, merens, anxius, morbidus, non hic mutavit dolorem ~io, infirmitatem remedio?
ad aures vestras ‥ letitie nostre trepudia derivamus
salus egris, fessis pausa, / tristibus trepudium
trĭpŭdĭum, (13) ĭī, n. , ¶ 1 danse : [des Saliens] Liv. 1, 20, 4 || [des Espagnols] Liv. 25, 17, 5 || saut, bond : Liv. 21, 42, 3 ¶ 2 augure favorable, quand les poulets sacrés mangeaient si avidement quʼils laissaient tomber les grains : Cic. Div. 2, 72, etc. ; tripudium facere Cic. Div. 2, 73, faire le tripudium.
- 1. (a) wapendans met drie passen van de Salii; (b) wapen-, krijgs-, overwinningsdans [Gallorum]; (c) (Catull.) wilde Bacchusdans;
- 2. (t.t. in de taal v.d. augures) ~ solistimum gunstig voorteken, als de kippen die het voorteken gaven, zich hongerig op het voer stortten.
Est enim egregium decus, eritque Christo favente in sæculorum progenies ipsius monasterii celsitudo semper in Tripudio, etc.
tripudium ī, n
- ter+4 PV-.—In religious service, a measured stamping, leaping, jumping, dancing, exultant dance, solemn dance: per urbem ire cum tripudiis sollemnique saltatu, L.: cantūs et ululatūs et tripudia, L.—In augury, the excited stamping of the sacred chickens when fed, L.
TRIPUDIUM
TRIPU´DIUM[AUGURVol. 1. p. 250 b.]
Tripudium
Literally a triple beat or stroke; but used in the language of Roman augury of the most favourable omen (tripudium sollistimum) given by the sacred chickens when they ate their food so greedily that some of it fell from their beaks to the ground (Cic. De Div. ii. 34). See augur, p. 167.