About

Menu

tripudianter

tripudianter [CL tripudians pr. ppl. of tripudiare+-ter], with rejoicing, joyously. dux ‥ Robertus ‥ tam a clero quam a civibus ~er susceptus est Ord. Vit. VIII 5 p. 296; ovanter, gaudenter ‥ ~er Osb. Glouc. Deriv. 401.

Saved

Recent