About
Menu

trottare

trottare [ME trotten < AN troter], (of horse) to trot (esp. pr. ppl. as adj. or sb.). scandere trottantem prohibet quoque regula Nig. SS 2061; 1194 dedit domino suo j palefridum ad motum suum et dominus ejus dimisit ei runcinum ~antem CurR RC I 6 ; caveant ‥ ab equitatione post prandium super equo troctante Gad. 101v. 2; 1429 lego ‥ unum equum ~antem Reg. Cant. II 401; 1446 v eque, quarum iiij ambulantes et una ~ans Feod. Durh. 188; 1473 pro duobus equis, viz. uno ambulante et altero ~ante Ac. Durh. 413.

Saved

Recent