About
Menu

trottarius

trottarius [ME trotter < OF trotier] 1 (of horse) that trots (also as sb. m.). 1330 ad huceas quatuor dextrariorum, quinque cursorum, sex palefr', et duorum tortor' [AN: deux trotters] KR Ac 385/4; xix palefrid', hobyn', trocter', et somer' domini regis Ib.; 1349 pro huciis xlj palefrid', trottar', somer' (KR Ac 391/15) Arch. XXXI 86; 1352 j palefr' grisell' ‥ j trottar' empt' eodem die Reg. Black Pr. IV f. 43d.; 1423 pro uno equo gray, trottar'. ‥ pro uno equo bay, ambelar' Test. Ebor. III 80. 2 courier, messenger. archidiaconus petit procurationem ‥ scutarii sotulares, ~ii camisiam vel pecuniam O. Cheriton Fab. 53.

Saved

Recent