trumpa

trumpa [AN trumpe, tromp], trumpet. videres ‥ tubarum intonationibus, quas ~as vulgo dicunt, audientium aures tinnire Itin. Ric. II 13; 1204 pro reparanda ~a Johannis Bataille Pipe 131; 1260 quod mittant aliquem batellum decentem cum vexillis ornatum et cum juvenibus et ~is munitum que in aqua Thamisie subtus Westmonasterium ludere possint Cl 211; 1290 trumpatori pro emendacione trump[arum] regis argent' in quibusdam locis ruptarum (AcWardr) Chanc. Misc. 4/5 f. 10.