About
Menu

truncate

truncate [CL truncatus p. ppl. of truncare+-e] 1 in mutilated form. illa auctoritas ~e allegatur: quia verba illius capituli ‥ sunt hec: cum ‥ Ockham Dial. 545; allegant non integre, sed ~e verborum seriem libri Apocalypsis Ib. 767. 2 (mus.) in a manner broken up with rests (w. ref. to hocket). truncatio est cantus rectis vocibusque omissis ~e prolatus ‥ et fit truncatio sive pausatio in omnibus modis Tunst. 296.

Saved

Recent