truo
trŭo, ōnis, m., = avis onocrotalus:
- Caecilius irridens magnitudinem nasi: pro di immortales, unde prorepsit truo? Fest. p. 367 Müll.
truo, ōnis, m. = onocrotalus, Paul. ex Fest. 367, 10. – scherzh. übtr., v. einem Großnäsigen, Caecil. com. 270.
1 trŭō, āre (trua), tr., remuer [avec une cuiller] : P. Fest. 9, 15.
2 trŭō, ōnis, m. , cormoran [oiseau] : P. Fest. 367, 10 || sobriquet donné à une personne qui a un grand nez : Cæcil. 270.