About Report a problem

Menu

trutannus

trutannus [AN truand, ME truaunt, cf. W. truan] 1 mendicant who feigns poverty, truant, vagabond; b (of one who leaves monastery); c (in sup. form); d (in gl.). nempe illis credendum non censeo qui hujusmodi facta ~orum asscribunt fraudulentie. quicquid ‥ malitiosi girovagi victualis gratia questus agant, nos utique quod oculis nostris revera conspeximus, audacter protestamur T. Mon. Will. VI 9 p. 235; accidit peregrinos ‥ per villam transitum habere ‥ quos illa crudeliter intuens ringi coepit et ait ‥ “abite ~i” W. Cant. Mir. Thom. VI 107; permittuntur ‥ tam tyranni inthronizari quam ~i et hypocrite incathedrari Gir. JS I p. 135; ille [episcopus] vilis rusticus ~us de Anglia Proc. A. Kyteler 14; a1350 scurre, vagi, et ~i StatOx 83.  b in ultroneis domorum suarum desertoribus, quales dicti duo monachi ~i fuerunt Gir. Spec. III 9; si reperiatur quod trutanus sit aut ordinis sui desertor Cust. Westm. 86.  c monachum Cisterciensis ordinis ~issimum ‥ paulo ante depositum Gir. RG III 4 p. 95.  d trowant, ~us PP; a trowan, discolus, ~us CathA. 2 (bot., herba ~orum) thapsia (Thapsia garganica). herba ~orum, tapsia Alph. 83; tapsia, i. herba ~orum de qua trutanni solent facies suas aspergere ut leprosis assimulentur SB 41.

Saved

Recent