trutina
trutina, a balance, pair of scales
trŭtĭna, ae, f. [τρυτάνη], a balance, pair of scales (cf.: lanx, statera).
- I Lit., Varr. L. L. 5, § 183 Müll.; id. ap. Non. 180, 32: ex trutinis quae staterae dicuntur, Vitr. 10, 8.—
- II Trop.: ad ea probanda quae non aurificis staterā, sed quādam populari trutinā examinantur, * Cic. de Or. 2, 38, 159: Romani pensantur eādem Scriptores trutinā, Hor. Ep. 2, 1, 30; id. S. 1, 3, 72: aliā parte in trutinā suspendit Homerum, Juv. 6, 437: examenve inprobum in illā castiges trutinā, Pers. 1, 7.
trutina, ae, f. (τρυτάνη), I) das Zünglein an der Wage, Schol. ad Pers. 1, 7. – II) meton., die Wage, trutina et pondera, Corp. inscr. Lat. 6, 10237: argentaria, Varro de vit. P.R. 2. fr. 25 (b. Non. 180, 32): trutinae, quae staterae dicuntur, Vitr. 10, 3, 4: per trutinam solvi solitum, Varro LL. 5, 183: ea (aedes Saturni) etiam nunc propter pensuram trutinam habet positam, ibid.: trutinā fugēre Galli relictā, Sulpic. sat. 42. – im Bilde, ad ea probanda, quae non aurificis staterā, sed quādam populari trutinā examinantur, Cic. de or. 2, 159: Romani pensantur eādem scriptores trutinā, Hor. ep. 2, 1, 30: in trutina ponetur eadem, Hor. sat. 1, 3, 72: aliā parte in trutina suspendit Homerum, Iuven. 6, 437: examenve improbum in illa castiges trutina, Pers. 1, 7.
trutina: nos geminas olim genuit natura sorores, / quas jugiter rectae legis censura gubernat
arsis et thesis aequa sillabarum ~a et aequiperante temporum exagio pariter ponderabuntur
~a,heolor
~a,wæga
illic divina aspirat gratia ubi [j ]ustitiae probitatisque aequa libratur ~a
consonantiam ‥ interne visionis et externe relationis equa pensans ~a
equa se inter Kambros et Anglos ~a librantes, fidem integram ‥ servaverant
vacillantis trucine / libramine / mens suspensa fluctuat
~a equa lance dependens affixa erat super murum inter apostolum et diabolum
qui montes trutinat et celi culmina / libratur virginis ventrali trutina
tung of a balaunce or scolis ‥ ~a
Libra, que in ~e effigiem deformata est, equinoctialem mensis illius parilitatem i. e. Septembris ‥ designat
trŭtĭna, (14) æ, f. (τρυτάνη), ¶ 1 aiguille de la balance : Schol. Pers. 1, 7 ¶ 2 balance : Varro L. 5, 183 ; Vitr. Arch. 10, 8 || [fig.] Cic. de Or. 2, 159 ; Hor. Ep. 2, 1, 30 ; Juv. 6, 437.
Vitam sub monastica castigare Trutina, in Epistola Henrici Clerici apud Mabillon. tom. 5. Annal. Benedict. pag. 322. ad ann. 1093.
trutina ae, f
- , τρυτάνη, a balance, pair of scales.—Fig.: ea quae populari quādam trutinā examinantur: Romani pensantur eādem Scriptores trutinā, H.: aliā parte in trutinā suspendit Homerum, Iu.
TRUTINA
TRU´TINA[STATERA]
Trutĭna
(τρυτάνη.) See lancula; libra; statera.