tubicinator Save Georges DMLBS Gaffiot 2016 tubicinātor, ōris, m. (tubicino), der Tubabläser, Gloss. II, 429, 43 ›tubicinator, σαλπιγκτής‹. tubicinator [LL tubicinare+-tor], one who plays a tuba, trumpeter. tubex, tubicen, ~or Osb. Glouc. Deriv. 590. tŭbĭcĭnātŏr, ōris, m. , un trompette : Gloss.