tuberatus
tūbĕrātus, a, um, adj. [1. tuber],
- covered with knobs or bosses = tuberosus: ocreae, Fest. s. v. ocrem, p. 181 Müll.
tūberātus, a, um (1. tuber), mit Buckeln versehen, ocreae, Fest. 181 (a), 24.
tūbĕrātus, a, um (tuber 1 ), bossué, plein de bosses : Fest. 181, 24.